POLITYKA OCHRONY DZIECI PRZED KRZYWDZENIEM

KLINIKA MEDYCZNA NA REYMONTA

1. BEZPIECZNA REKRUTACJA PERSONELU

   Każdy pracownik, współpracownik, wolontariusz, student, rezydent, stażysta, praktykant jest weryfikowany pod kątem niekaralności za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowości.

2. SZKOLENIA PERSONELU:
   1. Dla osób nowo zatrudnionych (niezależnie od formy współpracy) odbywają się obowiązkowe szkolenia z zakresu:
      1. Identyfikacji przemocy wobec dzieci
      2. Zasad bezpiecznych kontaktów
      3. Procedury interwencji
   2. Dla całego personelu szkolenia przypominające raz na 2 lata.
3. PROCEDURA INTERWENCJI
   1. Procedura BO8 - Procedura interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka
4. ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI PERSONEL – DZIECKO

   Jest to zbiór zasad zapewniający bezpieczne relacje, w tym zachowania niedozwolone wobec małoletnich.

5. ZASADY KORZYSTANIA Z INTERNETU
   1. Na terenie Kliniki Medycznej na Reymonta dziecko nie ma możliwości swobodnego dostępu do Internetu.
   2. W przypadku zauważenia korzystania z nieodpowiednich treści informacja przekazywana jest opiekunom dziecka.
6. OCHRONA WIZERUNKU DZIECI

   Zakazane jest utrwalanie wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu) na terenie przychodni bez pisemnej zgody opiekuna dziecka.

7. ZASADY I SPOSÓB UDOSTĘPNIANIA POLITYKI PERSONELOWI
   1. Polityka w całości dostępna jest w programie w zakładce Procedury.
   2. Każda osoba nowo zatrudniona ma obowiązek zapoznania się z Polityką i pisemne potwierdzenie tego faktu.

PROCEDURA INTERWENCJI W PRZYPADKU PODEJRZENIA KRZYWDZENIA DZIECKA

KLINIKA MEDYCZNA NA REYMONTA

Źródłem krzywdy dziecka może być zachowanie osoby będącej członkiem Personelu Kliniki Medycznej na Reymonta, zachowanie rodziców lub opiekunów prawnych dziecka, bądź innej osoby bliskiej, a także innych dzieci.

Krzywda dziecka może przybierać różne formy:

1. popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem);
2. doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;
3. doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).

Sposób postępowania w przypadku krzywdzenia dziecka ze strony Personelu Kliniki Medycznej na Reymonta:

• W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez personel osoba ta zostaje natychmiast odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko z dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
• Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji.
• Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
• W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
• W przypadku gdy personel Kliniki Medycznej na Reymonta dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba bada wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności słucha wyjaśnień pracownika/współpracownika podejrzewanego o krzywdzenie, dziecka oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia.

Sposób postępowania w przypadku krzywdzenia dziecka przez inne osoby trzecie:

1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez osobę trzecią (obcą, bądź spokrewnioną) Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka.
2. Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.
5. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji odpowiednich instytucji w zależności od rodzaju zgłoszonej sprawy.

Sposób postępowania w przypadku krzywdzenia dziecka ze strony rodziców/opiekunów

• W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez rodziców/opiekunów Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka. Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji.
• W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
• W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobne rodzajowo kary fizyczne), należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź - w przypadku przemocy i zaniedbania - konieczności wszczęcia procedury Niebieskie Karty - wg Procedury BO4A – „Niebieska Karta”.
• Dalszy tok postępowania leży w kompetencji odpowiednich instytucji w zależności od rodzaju zgłoszonej sprawy.

Sposób postępowania w przypadku krzywdzenia dziecka przez inne dziecko - krzywdzenie rówieśnicze

• W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji.
• Wspólnie z rodzicami/opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.
• Z rodzicami/opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
• W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez rodziców/opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci.
• W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie jest pacjentem przychodni należy porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z rodzicami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Prezes lub wyznaczona przez niego do interwencji osoba organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie rodziców dziecka krzywdzącego).
• Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.
• Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.
• Dalszy tok postępowania leży w kompetencji odpowiednich instytucji w zależności od rodzaju zgłoszonej sprawy.

Podstawowy schemat interwencji prawnej

Zasady bezpiecznych relacji personelu Placówki z Dziećmi

Zasady bezpiecznych relacji personelu Placówki z Dziećmi

Pracownicy Centrum Medycznego na Reymonta:

• Działają dla dobra dziecka i w jego najlepiej pojętym interesie.
• Wszelkie działania podejmują w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych oraz swoich kompetencji.
• Informują dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania, słów, mogą o tym powiedzieć i oczekiwać odpowiedniej reakcji, pomocy.
• W komunikacji z dzieckiem zachowują cierpliwość i szacunek dla dziecka.
• Uważnie słuchają dzieci i udzielają im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji.
• Zawsze są przygotowani na wyjaśnienie swoich zachowań i działań.
• Zachowują szczególną ostrożność wobec dzieci które doświadczyły krzywdzenia.
• Każdą procedurę medyczną tłumaczą dziecku.
• Uzyskują zgodę dziecka i opiekuna prawnego na wykonanie danej procedury medycznej.
• Nie okłamują dziecka.
• Wszyscy pacjenci mają prawo do wyrażania swoich emocji i zdania.
• Nie grożą ani nie wyrażają dezaprobaty w sposób uwłaczający godności dzieci.
• Nie stosują sarkazmu, dowcipków ani żartów, które obniżają samoocenę.
• Zabronione jest stosowanie wobec dzieci jakiejkolwiek formy przemocy.
• Zasady bezpiecznych relacji Pracowników z Dziećmi obejmują cały personel Placówki.
• Pracownik podczas kontaktu z Dzieckiem zobowiązany jest do zachowania profesjonalizmu, kieruje w stronę Dzieci komunikaty w sposób przejrzysty i niedyskryminujący.
• Podejmuje działania mające na celu przeciwdziałanie powstawaniu u Dziecka zawstydzenia, upokorzenia lub obrażenia go w sposób fizyczny lub słowny.
• Nie ujawnia osobom nieuprawnionym informacji o Dziecku.
• Nie podnosi głosu, nie krytykuje, nie krzyczy na Dziecko.
• Pracownik nie może wykorzystywać wobec Dzieci swojej przewagi fizycznej.
• Pracownik traktuje wszystkie Dzieci z zachowaniem szacunku do nich.
• Pracownik w obecności Dzieci nie może używać wulgarnego języka, wykonywać gestów powszechnie uznawanych za obelżywe, pokazywać lub ujawniać Dzieciom treści o zabarwieniu erotycznym lub seksualnym.
• Pracownik zachowuje w poufności informacje uzyskane w związku z pełnioną funkcją lub wykonywaną pracą.

Dopuszczalny kontakt fizyczny z dzieckiem

W uzasadnionych sytuacjach dopuszczalny jest kontakt fizyczny Pracownika z Dzieckiem, w szczególności w sytuacjach związanych z świadczeniem usług medycznych, takich jak:

• a) wykonywanie badania podmiotowego i przedmiotowego przez personel medyczny,
• b) wykonywanie zabiegów zleconych przez lekarzy,
• c) udzielenie pomocy lekarskiej i przedlekarskiej.

Symptomy krzywdzenia

Symptomy, które mogą świadczyć, że dziecko jest ofiarą przemocy psychicznej lub fizycznej

Zachowanie:

• regres w rozwoju i funkcjonowaniu,
• trudności szkolne,
• izolowanie się od otoczenia,
• wycofanie się z wcześniejszych aktywności,
• apatia,
• unikanie kontaktów z rówieśnikami,
• agresja i zachowania autodestrukcyjne (samookaleczenia, próby samobójcze, zaburzenia odżywiania, uzależnienia, wchodzenie w sytuacje ryzykowne),
• przestępczość.

Psychosomatyka:

• bóle głowy, brzucha, bóle wędrujące niejasnego pochodzenia,
• moczenie, zanieczyszczanie,
• wysypki i inne zmiany na skórze,
• wypadanie włosów,
• zaburzenia snu,
• zahamowanie rozwoju fizycznego,
• spadek wagi ciała,
• czynności natrętne, fobie,
• choroby o nieustalonej etiologii.

Objawy fizyczne na ciele dziecka:

• pręgi na plecach, nogach i rękach,
• pęknięcia skóry,
• strupy w miejscach przyczepu małżowin usznych do czaszki,
• krwawe wylewy do obu gałek ocznych,
• ślady od przypalania papierosem przypominające ślady po ospie,
• zasinienia na ciele dziecka, szczególnie takie, kiedy jeden ślad pokrywa się z drugim,
• liczne, na różnym etapie gojenia ślady odbitej dłoni na ciele dziecka,
• krwawe sine ślady na podeszwach stóp.

Dziecko może komunikować:

• jestem złe,
• jestem winne, nic nie warte,
• zasługuję na to,
• nic mi się nie udaje,
• nikt mnie nie rozumie,
• nikt mi nie uwierzy,
• wszyscy mają lepiej,
• świat tak wygląda,
• nic się nie może zmienić,
• nikt mi nie pomoże,
• dorośli są źli,
• nie mogę nikomu ufać,
• sprawca mnie nienawidzi/kocha mnie, jestem dla niego wyjątkowy, zależy mu na mnie,
• nikt nie może się o tym dowiedzieć, bo co się wtedy stanie.

Symptomy, które mogą świadczyć, że dziecko jest ofiarą przemocy seksualnej

Zachowanie:

• regres w rozwoju i funkcjonowaniu,
• trudności szkolne,
• izolowanie się od otoczenia,
• wycofanie się z wcześniejszych aktywności,
• apatia,
• unikanie kontaktów z rówieśnikami,
• agresja i zachowania autodestrukcyjne (samookaleczenia, próby samobójcze, zaburzenia odżywiania, uzależnienia, zachowania promiskuitywne, wchodzenie w sytuacje ryzykowne),
• przestępczość,
• erotyzacja zachowań w relacjach,
• zachowania nieadekwatne do wieku (seksualizacja),
• nieadekwatna wiedza seksualna,
• koncentracja na tematyce seksualnej,
• naporowa masturbacja,
• nadreaktywność i pobudzenie emocjonalne.

Psychosomatyka:

• bóle głowy, brzucha, bóle niejasnego pochodzenia,
• moczenie, zanieczyszczanie,
• zmiany skórne,
• wypadanie włosów,
• zaburzenia snu,
• zahamowanie rozwoju fizycznego,
• spadek wagi ciała,
• fobie i czynności natrętne,
• choroby o nieustalonej etiologii.

Objawy fizyczne:

• choroby weneryczne,
• obecność plemników w otworach ciała dziecka,
• urazy genitaliów i odbytu,
• infekcje i stany zapalne tych okolic,
• ciąża.

Myśli i słowa:

• jestem złe, winne, brudne, nic nie warte,
• zasługuję na to, nic mi się nie udaje,
• nikt mnie nie rozumie, nikt mi nie uwierzy,
• wszyscy mają lepiej, świat tak wygląda,
• nic się nie może zmienić,
• nikt mi nie pomoże,
• dorośli są źli, nie mogę im ufać,
• sprawca mnie nienawidzi/kocha mnie, jestem dla niego wyjątkowa, zależy mu na mnie,
• nikt nie może się o tym dowiedzieć,
• muszę dochować tajemnicy,
• uporczywe przeżywanie urazu (sny, wspomnienia, zabawa, skojarzenia).

TELEFONY

Lista kontaktów do instytucji i organizacji